Cultuur zonder dorst

Pas enkele dagen na mijn preek over Johannes 7 ben ik gaan nadenken over de stevige veronderstelling ervan. In dat gedeelte spreekt Jezus, nee schreeuwt Hij de woorden uit: “als iemand dorst heeft, hij kome tot Mij, en drinke.” In het Grieks is het duidelijk, dat Jezus meende dat aan deze voorwaarde kon worden voldaan. Het was reëel om te verwachten dat iemand waarachtige dorst zou hebben. Uiteraard niet de fysieke dorst naar water, maar de dorst waarover Psalm 42 spreekt. “Zoals een hert schreeuwt naar de waterstromen, zo schreeuwt mijn ziel tot U, o God! Mijn ziel dorst naar LEES HIER VERDER…

Wij weten dat wij Hem kennen – de zekerheid van het geloof in 1 Joh. 2:3-6

This entry is part 9 of 17 in the series Bijbelbespreking

Samenvatting van de Bijbelbespreking van woensdag 22 maart. 1 Joh. 2:3-6 Weten dat wij Hem kennen Geestelijke gemeenschap met God is alleen maar mogelijk als een gemeenschap met de Vader en de Zoon. Alleen het werk van de Heere Jezus aan het kruis maakte het mogelijk dat mensen weer in de nabijheid van God kunnen verkeren. Johannes heeft duidelijk gemaakt dat zelfs wanneer we terugvallen in de zonde, die gemeenschap weer hersteld kan worden. Daarvoor is het alleen maar nodig dat wij erkennen gezondigd te hebben en dat wij een beroep doen op Jezus als onze Voorspraak bij de Vader. LEES HIER VERDER…

De Wet van Christus #1 – het beginsel van de Christelijke ethiek

This entry is part 1 of 1 in the series ethiek

Jezus Christus is niet alleen Heiland maar ook Heer. Als wij Hem liefhebben als onze Verlosser, dan zullen wij Hem ook moeten gehoorzamen als onze Heer. Zo zegt de Heere Jezus het zelf in Johannes 14:15, “Als u Mij liefhebt, neem dan Mijn geboden in acht.” 1. Uit genade alleen en de geboden In een protestantse context lijkt dit vreemd te zijn. Wij hebben toch geleerd, dat de verlossing “uit genade alleen” is. Niet uit de werken van de Wet, opdat niemand zou kunnen roemen. Maar het beginsel van de gehoorzaamheid is door de hele bijbel heen aanwezig. Wat te LEES HIER VERDER…

Wilhelmus

Het overviel me, maar in een dienst die ik onlangs bijwoonde, werd nog voor de zegen het Wilhelmus gezongen. Het eerste couplet en het zesde, nog voor de zegen. Ik heb niets tegen het Wilhelmus, en zou dat op straat, in het stadhuis, in het PvdA Café gewoon hebben meegezongen. Zelfs in de kerk doe ik dat nog wel, dat wil zeggen alleen het zesde couplet, maar dan na de zegen. Daar heb ik niet veel moeite mee. Maar in de kerkdienst zelf? Ook het eerste, nationale couplet? (Met de belofte dat je het vaderland getrouw blijft tot in de LEES HIER VERDER…

Samenwonen?

Een zuster in de gemeente deelde mij mee, dat ze niet aan het avondmaal bij dominee X aanschoof, omdat deze dominee ‘samenwoonde en niet getrouwd was. En dat is niet Bijbels.” Wat is dan Bijbels gezien het huwelijk? Het huwelijk is een verbond tussen een man en een vrouw die door God zijn samengevoegd. ‘Daarom zal een man zijn vader en moeder verlaten en zich hechten aan zijn vrouw, en die twee zullen één worden; 6 ze zijn dan niet langer twee, maar één. Wat God heeft verbonden, mag een mens niet scheiden.’ (Matteus 19:5, 6) De kern van dat LEES HIER VERDER…

John Howard Yoder: The Otherness of the Church

Hieronder de tekst van de samenvatting die ik van dit artikel maakte voor een open college in 2004. A. Het anderszijn van de kerk (The Otherness of the Church) In dit artikel vinden we de analyse van het zg. Constantinisme, dus van de, vanuit het evangelie gezien ontoelaatbare vermenging van kerk en wereld, in een sterk historisch bepaald perspectief. Yoder begint zijn analyse met een weergave van de betekenis van NT-ische kernwoorden in hun pre-Constantijnse interpretatie. Het gaat om de woorden wereld, staat en kerk (gemeente). Wereld 1. de wereld is in het NT te omschrijven als bijzonder tijdperk (deze LEES HIER VERDER…