Post-liberalisme of neo-orthodoxie?

De zaak kan heel eenvoudig worden voorgesteld, als we een aantal enorme simplificaties hanteren. Het Post-liberalisme verzet zich tegen de gezamenlijke vooronderstelling van de orthodoxie en de liberale theologie, namelijk dat de Bijbelse teksten historische waarheid claimen. De orthodoxie neemt de Bijbelse voorstelling dan gewoon, d.w.z. naïevelijk over en maakt zich die eigen. Het liberalisme daarentegen hanteert moderne wetenschappelijke en historische kennis om die claim te ontkrachten. Het is naïveteit tegenover wantrouwen, maar beide houdingen draaien om de historische feitelijkheid van het Bijbelse verhaal. Om de vraag dus: is het echt zó gebeurd? De simpele tegenstelling wordt dan: Ja! of LEES HIER VERDER…

Arnold A. van Ruler tussen vrijzinnigheid en ultra-orthodoxie – in 1971

“De vrijzinnigen daarentegen hebben deze vlag – bedoeld wordt de “vlag” van de orthodoxie RAV – naar beneden gehaald. Hun lading is, gemeten aan het dogma van de kerk, rijkelijk ketters. Men denke aan de triniteit, aan de incarnatie, aan het offer van de verzoening, aan de opstanding, aan de sacramenten, aan de predestinatie. Wat is er in de vrijzinnigheid eigenlijk nog over van het dogma van de kerk? Maar de vrijzinnigen komen er openlijk voor uit, dat wat zij leren in strijd is met wat de kerk van de eeuwen leert. Dat de vrijzinnigen met een merkwaardige hardnekkigheid vasthouden LEES HIER VERDER…

God als gevoel?

Erik Jan Tilleman in “Vrijzinnig spreken over God”, p. 13 Tilleman : Zouden we ook over God spreken als we God…. niet kunnen ervaren? Waarschijnlijk niet. Want hoe zouden we dat ook kunnen als het spreken niet vooraf is gegaan door een ervaring? Ervaring zal altijd de basis vormen. Zonder ervaring hebben we immers ook geen behoefte om er over te spreken! We kunnen God dus ervaren, voelen.  Dat kan zelfs heel vaak (maar soms ook heel weinig). Zo’n tekst moet je goed en nauwkeurig lezen. Even in het voorbijgaan wordt “ervaring” gelijkgesteld aan “gevoel.” Is dat correct? Wat is LEES HIER VERDER…

Vrijzinnigen spreken over God – en hoe!

Jezus Christus Jezus speelt een belangrijke rol in het geloof van christenen. Wij zijn tenslotte naar hem – de Christus – vernoemd. Voor vrijzinnigen is het echter de vraag of hij de Christus is. Hoe zit dat dan met de belijdenis van Petrus? “Gij zijt de Christus, de Zoon van de levende God.” Verdient hij wel zulke eretitels? Want wij stellen ons ook serieus de vraag of Jezus wel de Zoon van God is, laat staan de Eniggeboren Zoon van God. De Apostolische Geloofsbelijdenis bevestigt dat echter. De kerk van alle eeuwen heeft dat dus geloofd en beleden. Bovendien is LEES HIER VERDER…

Johannes (0) – Kiezen….

Er is geen evangelie dat zijn lezers zo direct en absoluut voor een keuze plaatst als het evangelie naar Johannes. Dat zit hem al in de proloog, waarin allerlei zaken over de persoon van Jezus worden meegedeeld.  Hij is de Zoon van God, dat wil zeggen in alles aan God gelijk. Hij is het Woord van God, zodat de Heer alles wat Hij wilde openbaren in Hem zichtbaar en hoorbaar heeft gemaakt. Dat is een bewering. En dan komt er het moment van de keuze. Je gelooft het, of je gelooft het niet. Er is bij Johannes geen nuancering denkbaar, LEES HIER VERDER…